اخبار روزاسلایدرفرهنگ و هنر

لنگرودی: زندگی، یک کنسرت در انباری خاک‌گرفته

«می‌روم که به کنسرت برسم» روایت ارزشمندی زندگی است.

 

 

ارمون آنلاین: شمس لنگرودی در جشن امضای سومین رمان خود با نام «می‌روم که به کنسرت برسم» از ارزشمندی زندگی و اهمیت قصه در دنیای امروز سخن گفت.

 

از روابط عمومی نشر افق، رویداد رونمایی و جشن امضای تازه‌ترین اثر شمس لنگرودی، شاعر و نویسنده نام‌آشنای معاصر، با عنوان «می‌روم که به کنسرت برسم» با همکاری مشترک نشر افق و پلتفرم گارنت به میزبانی مجموعه تئاتر لبخند برگزار شد.

 

در این برنامه که با استقبال پرشور مخاطبان و علاقه‌مندان شعر و ادبیات همراه بود، جمعیت زیادی از دوستداران آثار شمس لنگرودی حضور یافتند و فضایی صمیمی و پرانرژی در سالن شکل گرفت.

 

در بخشی از برنامه، گفت‌وگویی پویا درباره کتاب، روند نوشتن و نگاه نویسنده به زندگی و جهان در گرفت. حاضران پرسش‌هایی درباره نویسندگی، دشواری‌های خلق اثر، و معنای پایداری و ارزشمندی زندگی در مواجهه با سختی‌ها مطرح کردند و استاد لنگرودی با بیانی گرم و اندیشمندانه به آن‌ها پاسخ داد.

 

 

«می‌روم که به کنسرت برسم» روایت ارزشمندی زندگی است

 

در ادامه، استاد بخشی از کتاب را برای حاضران خواند و سپس در میان صفی طولانی از علاقه‌مندان، کتاب‌ها را امضا کرد.

 

فضای دوستانه و پرشور این رویداد فرصتی بود برای گفت‌وگو درباره اهمیت واژه، قصه و سرسختی انسان؛ موضوعاتی که هم در آثار لنگرودی و هم در ذهن و دل مخاطبانش حضوری پررنگ دارند.

 

این کتاب روایت زندگی «مراد»، پسربچه‌ای حساس و خیال‌پرداز است که با خاطره، خیال و تصویرهای شاعرانه مضمون‌های جنگ درونی، رنج و خاطره، تنهایی و موسیقی و پیری زودرس و گذر زمان را به روی صفحات کاغذ می‌آورد.

 

«می‌روم به کنسرت برسم»، خواننده را به سفری در ذهن راوی می‌برد؛ ذهنی که در آستانه مرگ و در دل انزوا به دنبال معنا، رهایی و درکی نو از هستی است. داستان در فضایی تاریک و ملموس، در انباری خاک‌گرفته و شلوغ شکل می‌گیرد؛ جایی که صداها، بوها و خاطرات کودکی در هم می‌آمیزند و پازلی آرام‌آرام در ذهن خواننده کامل می‌شود.

 

راوی، مالیخولیایی و ترس‌خورده از مرگ، با نگاهی شاعرانه به زندگی و تلاش برای معنا دادن به آن، خواننده را با خود همراه می‌کند. بازگشت او به خانه پدری، صحنه‌ای پر از تضاد میان سنت و مدرنیته، آزادی و سلطه‌گری، زیبایی و خشونت، و روابط میان والدین و فرزندان است. در کنار این تضادها، موسیقی و خاطرات کودکی نقش کلیدی در روایت دارند و تجربه‌ای حسی و درگیرکننده برای خواننده خلق می‌کنند.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

همچنین ببینید
بستن
دکمه بازگشت به بالا